Jednocześnie kąt przedniego dołu czaszki ulega zmniejszeniu, a jego głębokość rośnie w kierunku dołu środkowego. W drugim trymestrze wzrost nadal postępuje, ale staje się bardziej równomierny, a zmiany kąta przedniego dołu czaszki są niewielkie. Stopniowo zmniejsza się kąt między skrzydłami mniejszymi kości klinowej, w miarę jak głębokość przedniego dołu czaszki zwiększa się w płaszczyźnie czołowej.
Znaczenie w dawnej medycynie Czaszka ludzka była ważnym surowcem, wykorzystywanym do produkcji leków (do początku XX w.). Czaszka była powszechnie uznawana za źródło siły, stąd istniał zwyczaj podawania wody chorym na epilepsję i ból głowy w czaszkach świętych. Nierzadko wykonywano także odwiercenia w czaszkach świętych, aby w ten sposób otrzymać surowiec leczniczy. Według XVIII-wiecznego poradnika medycznego "Compedium medicum auctum" z czaszki produkowano „proszek na kurcz pewny”. Składał się on z: siarczku rtęci, czaszki ludzkiej, bursztynu, przetworu ze srebra i manus christi perlatum (rodzaj wyrobu z lukru, z dodatkiem pereł).