Panna Le Gras powoli posyłała i osobiście zakładała nowe wspólnoty wszędzie tam, gdzie potrzeba była naprawdę pilnie odczuwana – blisko w trzydziestu miastach Francji i aż do Polski: Paryż, Richelieu, Angers, Sedan, Nanteuil-le-Haudouin, Liancourt, Saint-Denis, Serqueux, Nantes, Fontainebleau, Montreuil/Mer, Chars, Chantilly, Montmirail, Hennebont, Brienne, Étampes, Warszawa, Bernay, Sainte-Marie du Mont, Cahors, Saint-Fargeau, Ussel, Calais, Metz i Narbonne.

W 1657 roku, Wincenty a Paulo powiedział, że Ludwika de Marillac od ponad dwudziestu lat jest jak umarła. Zmarła 15 marca 1660 roku, na kilka miesięcy przed nim. Ciało jej pochowane zostało najpierw w kościele Świętego Wawrzyńca w Paryżu. Dziś spoczywa w szklanej trumnie w kaplicy obecnego Domu Macierzystego Sióstr Miłosierdzia przy ulicy (Rue) du Bac 140 w ParyżuOficjalna strona Kaplicy Matki Boskiej od Cudownego Medalika.

Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny Ludwika de Marillac została beatyfikowana 9 maja 1920 roku przez Benedykta XV, kanonizowana 11 marca 1934 roku przez Piusa XI i ogłoszona patronką dzieł miłosierdzia w 1960 roku przez św. Jana XXIII.