Od marca 1946 w redakcji literackiej pracowali Stanisław Telega, Walerian Lachnitt, Zofia Walicka-Neuman i Tymoteusz Karpowicz. W 1946 dyrektorem radia został Tadeusz Szlęzak, którym był do roku 1947. Kolejnymi dyrektorami byli: Władysław Osiński (1948–1949) i Wacław Parol (1949–1950). Reporterzy relacjonowali obchody Święta Morza, Tygodnia Ziem Odzyskanych, wiece w obronie granicy zachodniej. Polskie Radio Szczecin obecne było na wszystkich uroczystościach, jakie odbywały się w Szczecinie. W 1946 w rozgłośni było ogółem 40 osób (w tym 7 dziennikarzy)Paweł Szulc 2009. Polskie Radio Szczecin w życiu politycznym, społecznym i kulturalnym Szczecina w latach 1945–1949. Dzieje najnowsze XLI, 4, s. 29, ISSN 0419-8824.. mały|Magnetofony w Radiu SzczecinZostały wprowadzone od 1949. W 1947 na antenie radiowej nadawano audycje podkreślające trwałość zachodniej granicy Polski. Niezwykle aktywnym komentatorem bieżącej sytuacji był Tomasz Bazylewicz, który w roku 1948 prowadził cykl Frontem na Zachód, poświęcony sprawom powojennych Niemiec. Z radiem ściśle współpracowali przebywający czasowo w Szczecinie tacy twórcy jak Edmund Osmańczyk, Jerzy Andrzejewski, Konstanty Ildefons Gałczyński, Tymoteusz Karpowicz, Walerian Lachnitt oraz kierownik redakcji sportowej i sprawozdawca sportowy Bohdan Tomaszewski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polskie Radio Szczecin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.