Uczniów ukarano relegowaniem ze szkoły i jednocześnie zakazano przyjęcia ich do jakiejkolwiek innej szkoły. Jeden z uczniów, Ignacy Neufeld, zastrzelił się 21 stycznia 1880, a Modrzejewska brała udział w jego pogrzebie. Sprawa gimnazjalistów zyskała w owym czasie znaczny rozgłos.
Modrzejewska w efekcie kilkuletniej bytności za granicą i intensywnej nauki języka angielskiego, przyjąwszy pseudonim Helena Modjeska, z sukcesem zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych na deskach California Theatre. Kontynuowała swą karierę aktorską na obczyźnie, przeważnie występując na scenach amerykańskich i angielskich. Zyskała olbrzymie uznanie i rozgłos, występując głównie w repertuarze szekspirowskim. W 1883 przyjęła obywatelstwo amerykańskie.
Latem 1884 r. aktorka ponownie przybyła do Polski, by spędzić lato pod Tatrami. Działała tu już wówczas Szkoła Koronkarstwa, którą – zachęcona przez Tytusa Chałubińskiego – Modrzejewska ufundowała w 1883 r. 23 sierpnia aktorka patronowała otwarciu „Modrzejowa” – swej willi pod Antałówką. Zamieszkała w niej na przeszło miesiąc.