Wówczas zaczęła protegować przebywającego również w Zakopanem młodego pianistę Ignacego Paderewskiego.
W 1893 Modrzejewska została poproszona o wygłoszenie odczytu na kongresie kobiet w Chicago (World’s Fair Auxiliary Congress), gdzie przedstawiła sytuację kobiet pod zaborami rosyjskim i pruskim. Krytyczny stosunek Modrzejewskiej wobec rządu rosyjskiego wyrażony w przemówieniu spowodował wydanie ukazu carskiego, który zakazywał jej wjazdu na terytorium rosyjskie. Ostatnia wizyta na ziemiach polskich miała miejsce na przełomie lat 1902/1903. W trakcie tego pobytu od 31 października 1902 do 28 kwietnia 1903 Modrzejewska występowała we Lwowie, Poznaniu i Krakowie.
Podczas swojej światowej kariery Modrzejewska nie zapominała o Krakowie. Po dłuższej przerwie do rodzinnego miasta przybyła w roku 1879, zaproszona na jubileusz Józefa Ignacego Kraszewskiego. Podczas jednego z kolejnych pobytów poznała Stanisława Wyspiańskiego, który wyrysował jej projekt sukni – kostiumu Laodamii w „Protesilasie i Laodamii”. W 1884 roku grunty folwarczne należące do szpitala św. Łazarza zostały zakupione przez Modrzejewską pod budowę murowanego domu, pod którym zachowały się kolebkowo sklepione piwnice (dawnego obiektu gospodarczego widniejącego na mapach katastralnych z XIX w.) z przełomu XVII i XVIII wieku.