Przypuśćmy, upraszczając nieco, że parytet dolara wynosi 20 dolarów za uncję, a parytet funta – 4 funty za uncję złota. Obliczony na podstawie parytetu złota kurs obu walut wynosi wówczas 1 GBP = 5 USD. Przyjmijmy dodatkowo, że koszt transportu i ubezpieczenia złota między USA i Wielką Brytanią wynosi 5% jego ceny. Dolny i górny punkt złota wynoszą wówczas 4,75 USD za funta i 5,25 USD za funta. Transakcje zakupu i sprzedaży walut po kursie nie znajdującym się w tym przedziale nie są do zaakceptowania przez partnerów. Gdyby bowiem w Nowym Jorku żądano za 1 funta 5,30 USD, to importer amerykański, chcący zapłacić swemu brytyjskiemu partnerowi za zakupione towary 1000 GBP, zdecydowałby się na zamianę w banku amerykańskim 5000 USD na 250 uncji złota i zamieniłby je w banku londyńskim na funty. Zgodnie z parytetem funta za 250 uncji otrzymałby 1000 GBP. Licząc z kosztem transportu i ubezpieczenia, wejście w posiadanie tej sumy kosztowałoby go łącznie 5250 USD, co daje kurs 5,25 USD za 1 funta. Łatwo obliczyć, że w porównaniu z ewentualnym zakupem 1000 GBP po kursie 5,30 USD za funta, oszczędził on 50 USD.