W tej sytuacji zrozumiałe staje się, że transakcje po kursie wyższym niż 5,25 USD za funta są nieopłacalne dla Amerykanów.
Podobny mechanizm działa w przypadku, gdy proponowany kurs wymiany znajduje się poniżej dolnego limitu i wynosi 4,50 USD za 1 funta. Przyjmijmy, że importer brytyjski chce zapłacić 4500 USD za towary zakupione w USA. Gdyby chciał wejść w ich posiadanie po kursie 4,50 USD, musiałby wydać na nie 1000 GBP. Znając jednak parytet dolara i funta w złocie, decyduje się na inne rozwiązanie. Wymienia 900 GBP na złoto i otrzymuje za to 225 uncji. Następnie ponosi koszty ubezpieczenia i przewozu złota do USA w wysokości 45 GBP, gdzie wymienia 225 uncji na dolary, otrzymując za nie 4500 USD. W sumie zatem importer brytyjski wszedł w posiadanie 4500 USD za 945 GBP, a więc wydał o 55 GBP mniej, niż gdyby zdecydował się kupić dolary po kursie 1 GBP = 4,5 USD. Zrozumiałe zatem, że transakcje po kursie niższym niż 4,75 USD za funta są nieopłacalne dla Brytyjczyków.
Bibliografia Adam Budnikowski „Międzynarodowe Stosunki Gospodarcze”, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2005 Nicola Acocella „Zasady polityki gospodarczej”, PWN, Warszawa 2002
Kategoria:Pieniądz Kategoria:Złoto