Na mistrzostwach w Seefeld, mistrzostwach w Oberstdorfie i mistrzostwach w Lahti indywidualnie Smietanina nie zdobyła żadnego medalu. Jako członkini sztafet wywalczyła jednak złoto w Seefeld i srebro w Lahti. Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 r. były ostatnimi w jej karierze. Indywidualnie zajęła 11. miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną, a wraz z Lubow Jegorową, Tamarą Tichonową i Jeleną Välbe wywalczyła po raz kolejny złoty medal w sztafecie.
Reprezentacyjną karierę sportową zakończyła po osiągnięciu czterdziestu lat. Zdobyła 10 medali olimpijskich 11 medali mistrzostw świata co czyni ją jedną z najbardziej utytułowanych biegaczek narciarskich w historii. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnęła w sezonie 1980/1981, kiedy to triumfowała w nieoficjalnej klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonach 1978/1979 i 1983/1984 była druga. 21 razy zdobywała tytuł mistrzyni Związku Radzieckiego.
W 1979 została nagrodzona medalem Holmenkollen wraz z dwoma narciarzami alpejskimi Ingemarem Stenmarkiem ze Szwecji oraz Erikiem Håkerem z Norwegii. Została także odznaczona Orderem Przyjaźni Narodów, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, Orderem „Znak Honoru”, Orderem Lenina oraz Orderem Honoru.
W 1992 roku otrzymała honorowe obywatelstwo Syktywkar.