Witold Papużyński (ur. 20 września 1920 w Bałcie na Podolu, zm. 1 stycznia 2008 w Częstochowie) – polski specjalista w zakresie techniki wysokich napięć, docent doktor nauk technicznych.
Życiorys Syn Stefana (wykładowcy matematyki) i Aleksandry z domu Kiszkowskiej. W 1923 r. rodzina repatriowała się do Polski (do Zdołbunowa na Wołyniu), a następnie (w 1929 r.) przenosi się do Dubna. Wykształcenie podstawowe zdobył w domu, a od roku 1929, po zdaniu egzaminów wstępnych uczęszczał do gimnazjum w Zdołbunowie, następnie w Dubnie, gdzie zrobił maturę w 1938 r. W tym roku, po zdaniu egzaminów wstąpił na Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie studiował matematykę. W 1939 r., po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie podjął pracę jako robotnik niewykwalifikowany. W 1941 r. jako żołnierz AK został skierowany na kurs podchorążych. Po zmianie okupanta (zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie) pracował w latach 1941–1943 w kopalni węgla brunatnego w Krzemieńcu na Wołyniu jako elektromonter, a następnie technik elektryk. Po zamknięciu kopalni w 1943 został wywieziony do Rosji i pracował w kopalni manganu w Margańcu koło Krzywego Rogu. Ewakuowany przez Niemców w związku ze zbliżającym się frontem, został skierowany do zakładów zbrojeniowych w Starachowicach. W 1945 r., podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej.