thumb|Skamieniałe asteroksylony znalezione w Niemczech Asteroksylon (Asteroxylon mackiei) – wymarła roślina opisana po raz pierwszy z Rhynie Chert – stanowiska paleontologicznego odkrytego w Szkocji w 1912 r., datowanego na wczesny dewon (ok. 400 mln lat temu). Skamieniałości tego gatunku znane są od późnego syluru do końca dewonu. Początkowo roślina opisana została jako przedstawiciel ryniofitów Rhyniophyta, później jednak uznana została za przedstawiciela rzędu prawidłakowców.
Odkrycie i historia klasyfikacji Gatunek opisany został w 1920 r. przez Roberta Kidstona i Williama Henry'ego Langa jako roślina o najbardziej złożonej budowie odkryta we florze stanowiska Rhynie Chert. Roślina wyróżniała się liściopodobnymi wyrostkami pędu oraz aktynosteliczną (na przekroju gwiaździstą) budową walca osiowego. Badacze popełnili jednak błąd uznając, że do tego gatunku należą nagie gałązki zakończone szczytowymi zarodniami, i zaliczyli roślinę do ryniofitów. Dopiero w latach 60. XX wieku odkryto, że zarodnie u tych roślin rozwijały się bocznie na pędzie – na trzonkach u nasady liściopodobnych wyrostków (gałązki ze szczytowymi zarodniami opisane zostały jako odrębny takson – Nothia aphylla). Spowodowało to znaczącą zmianę pozycji taksonomicznej rośliny, sytuującą ją między zosterofilofitami a przodkami widłaków.