Nowy Międzynarodowy Ład Ekonomiczny (ang. New International Economic Order) – zbiór propozycji przedstawionych w latach 70. przez kraje słabo rozwinięte oraz rozwijające się podczas konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych na temat handlu i rozwoju. Miały one na celu zachęcenie do współpracy międzynarodowej na rzecz zmniejszenia luki pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się. Postulaty te miały poddać rewizji międzynarodowy system ekonomiczny (z korzyściami dla krajów trzeciego świata), zastępując system z Bretton Woods, który przyniósł korzyści krajom, które go uchwaliły, a przede wszystkim Stanom Zjednoczonym.
Historia Nazwa Nowy Międzynarodowy Ład Ekonomiczny pochodzi z Deklaracji na rzecz Stworzenia Nowego Międzynarodowego Ładu Ekonomicznego, którą przyjęło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w maju 1974 r. Deklaracja ta odnosiła się do szeroko rozumianych dziedzin gospodarczych takich jak handel, finanse, towarów i spraw związanych z kredytami (1 maja 1974, A/RES/S-6/3201). Następstwem ogłoszenia tej deklaracji było stworzenie planu rozmów pomiędzy uprzemysłowionymi i rozwijającymi się krajami (znanych pod nazwą Dialog Północ-Południe). W rozmowach kładziono nacisk na przebudowę gospodarki światowej w ten sposób, aby umożliwić rozwijającym się większy udział w handlu i korzyściach.