Na tym tle dochodziło do licznych sporów władców ze Stolicą Apostolską już od czasów Kazimierza Wielkiego, który chciał aby prawo prezentacji kandydata na urząd biskupi przeszło wyłącznie do jego kompetencji, ale papież Urban V (1363), widząc zagrożenie niezależności biskupiej od władcy świeckiego odmówił królowi takiego przywilejuIbid., ss. 48-49.Karasiewicz, Władysław, i Edmund Piszcz. 1974. „Polityka kościelna ostatnich Piastów.” W Historia Kościoła w Polsce, red. Bolesław Kumor, i Zdzisław Obertyński, t. 1, cz. 1, 227-233. Poznań–Warszawa: Pallottinum s. 228.
Przypisy
Bibliografia Codex Iuris Canonici Pii X Pontificis Maximi iussu digestus Benedicti Papae XV auctoritate promulgatus, 26.05.1917, AAS 9 (1917), pars II, s. 1-593 Codex Iuris Canonici auctoritate Ioannis Pauli PP. II promulgatus, 25.01.1983, AAS 75 (1983), pars II, s. 1-317; Kodeks Prawa Kanonicznego. Przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu, Poznań 1984. Ryszard Pankiewicz. Relikt prawa patronatu w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. Kościół i Prawo 2 (15) 2013, nr 2, s. 41-61.
Kategoria:Prawo kanoniczne