7) oraz przyznawał fundatorom nadzór nad majątkiem (c. 31, C. XVI, q. 7)Ryszard Pankiewicz. Relikt prawa patronatu w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. Kościół i Prawo 2 (15) 2013, nr 2. s. 43..
W średniowieczu prawo do prezenty posiadał władca. W Polsce pierwsze zapisy o prawie patronatu możemy odnaleźć już w XI w. W I Rzeczypospolitej królowie mieli prawo prezentowania swoich kandydatów m.in. na biskupów, którzy z tytułu swojej godności wchodzili do senatu państwa. Prawo to dotyczyło również możliwości przedstawiania biskupowi kandydata na proboszcza parafii przez kolatora (zazwyczaj właściciela wsi), zatem proces kształtowania się prawa patronatu obejmował zarówno wyższe instytuty kościelne mające niezależność prawną (między innymi biskupstwa, kolegiaty, klasztory), jak i niższe, czyli kościoły oraz kaplice powstałe we własności prywatnejIbid., d. 47..
Realizacja przywileju prezenty, który było najważniejszym uprawnieniem przysługującym patronowi, nabierało wyjątkowego znaczenia przy patronacie królewskim (państwowym) w okresie Rzeczypospolitej przedrozbiorowej, kiedy prawo patronatu przeżywało swój „rozkwit”, a przy patronacie królewskim prezenta dotyczyła głównie obsady urzędu biskupiego.