Zespoły mielodysplastyczne (mielodysplazja szpiku) () – klonalne zaburzenie hematopoetycznej komórki macierzystej uniemożliwiające różnicowanie i dojrzewanie komórek, przejawiające się jedno-, dwu- lub trójliniową cytopenią i najczęściej bogatokomórkowym szpikiem. Jest to grupa blisko związanych jednostek chorobowych, w których proces tworzenia krwinek jest zakłócony przez niezdolność niedojrzałych komórek do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Czasami nazywany stanem przedbiałaczkowym, ponieważ w zaawansowanych postaciach stosunkowo często transformuje w kierunku ostrych białaczek.
Epidemiologia Na zespoły mielodysplastyczne chorują częściej mężczyźni w wieku 60–75 lat. Zapadalność w Europie szacuje się na 2,1-12,6/100 000, przy czym powyżej 70. roku życia wzrasta do 15-50/100 000.
Etiopatogeneza Przyczyny powstawania zespołu mielodysplastycznego nie są do końca poznane. Postuluje się udział szeregu czynników ryzyka, które mogą zwiększać częstotliwość zachorowania na MDS.