Łeontij Kunycki, pol. Leon Kunicki h. BończaЕпістолярна спадщина та мемуари як джерела до вивчення дрібної шляхти Галичини (ХІХ — поч. ХХ ст.), ukr. Леонтій Куницький (ur. 20 czerwca 1877 w Orzechowcu, zm. 25 września 1961 w Mościskach) – ukraiński działacz społeczny, doktor teologii, ksiądz prałat greckokatolicki, kanonik greckokatolickiej kapituły metropolitalnej. W latach 1925–1939 członek Centralnego Komitetu Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO), wiceprezes UNDO w latach 1928–1939, poseł na Sejm II kadencji.
Ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie (1896), a następnie greckokatolickie Seminarium Duchowne (w 1901 otrzymał święcenia kapłańskie). Studiował później we Lwowie, Wiedniu, Rzymie i Innsbrucku, uzyskując w 1904 doktorat z teologii. Po otrzymaniu w 1901 święceń kapłańskich i zakończeniu studiów do 1914 był duszpasterzem diaspory ukraińskiej w USA. Od 1917 przebywał we Lwowie. Kanonik, prałat – kanclerz greckokatolickiej metropolitalnej Kurii Arcybiskupiej, proboszcz archikatedry św. Jura. Profesor Akademii Teologicznej we Lwowie.