W II Rzeczypospolitej początkowo w Ukraińskiej Partii Pracy Narodowej (UPNR), wydawca jej organów prasowych „Nowa Rada” (1919–1920) i „Nasz Prapor” (1923–1924). Współzałożyciel UNDO, członek Komitetu Centralnego UNDO przez cały okres istnienia partii, od 1928 do końca istnienia partii jej wiceprzewodniczący.

W wyborach parlamentarnych w 1928 wybrany na posła do Sejm RP drugiej kadencji z listy Bloku Mniejszości Narodowych z okręgu nr 54 (Tarnopol–Trembowla–Skałat–Zbaraż–Podhajce–Czortków–Buczacz–Husiatyn–Borszczów–ZaleszczykiTadeusz i Karol Rzepeccy: Sejm i Senat 1928-1933. Podręcznik zawierający wyniki wyborów w województwach, okręgach i powiatach, podobizny posłów sejmowych i senatorów, statystyki i mapy poglądowe. Poznań: Wielkopolska Księgarnia Nakładowa Karola Rzepeckiego, 1928, s. 112, 114.)). Reprezentant UNDO i Ukraińskiej Reprezentacji Parlamentarnej na Kongres Mniejszości Narodowych w Genewie (w dniach 29–31 sierpnia 1928).