W czasie kampanii wyborczej przed wyborami do Sejmu i Senatu w listopadzie 1930 (tzw. „wyborami brzeskimi”) aresztowany 1 października 1930 w Warszawie pod zarzutem wystąpień antypaństwowych. Został przewieziony do więzienia w Czortkowie, wypuszczony po trzech i pół miesiąca za kaucją 3000 złotych. 25 stycznia 1932 rozpoczął się we Lwowie jego proces, 1 lutego 1932 został skazany na sześć miesięcy więzienia z zaliczeniem aresztu śledczego w zawieszeniu na 5 lat. W latach 1937–1939 przewodniczący Komitetu Pomocy dla Ukraińskich Więźniów Politycznych.
11 kwietnia 1945, wraz z Josyfem Slipym, arcybiskupem metropolitą lwowskim, biskupami: Nikitą Budką (biskup pomocniczy archidiecezji lwowskiej), Hryhoryjem Chomyszynem (biskup diecezji stanisławowskiej), Mykołą Czarneckim (apostolski wizytator Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego), Iwanem Latyszewskim (biskup sufragan stanisławowski) i innymi wysokimi rangą duchownymi Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie został aresztowany przez NKWD i zesłany do łagru. Uwolniony w 1956, do końca życia mieszkał w Mościskach.
Przypisy