Iwan Liszczynski, pol. Jan Leszczyński (ur. 1883 w Podmichalu koło Kałusza, zm. 1941 we Lwowie) – ukraiński działacz społeczny, urzędnik, członek Komitetu Centralnego Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO) w latach 1925–1928, poseł na Sejm II kadencji.
Ukończył szkołę średnią i kursy pedagogiczne. Do 1918 r. pracował w szkolnictwie, a następnie był p.o. inspektora szkolnego w Drohobyczu. Nieprzyjęty do polskiego szkolnictwa, 1920-23 organizował Związek Ukraińskich Nauczycieli Ludowych w Małopolsce i działał we Wzajemnej Pomocy Ukraińskich Nauczycieli. Od 1921 członek Komitetu Centralnego Ukraińskiej Ludowej Partii Pracy (UPNR). W latach 1922–1926 prezes Narodowej Organizacji Ukraińców we Lwowie, po 1926 r. w powiecie lwowskim (zmiana terytorialnego zasięgu organizacji). Redaktor pisma „Uczytielśkie Słowo” (1921–1922). Od 1925 w UNDO, członek Komitetu Centralnego UNDO.
W wyborach parlamentarnych w 1928 wybrany na posła do Sejm RP drugiej kadencji z listy Bloku Mniejszości Narodowych w okręgu nr 51 (Lwów).