Compagnie van Verre), a 2 kwietnia 1595 cztery statki: Amsterdam, Hollandia, Mauritius i Duyfken pod dowództwem brata Fryderyka, Cornelisa de Houtmana, opuściły Amsterdam.
Podczas wyprawy Fryderyk asystował nawigatorowi Pieterowi Dirkszoonowi Keyserowi w obserwacjach astronomicznych, w wyniku których do dotychczasowego katalogu gwiazdozbiorów dodano 135 gwiazd tworzących 12 nowych gwiazdozbiorów nieba półkuli południowej. Odkryte wtedy, wymienione niżej, konstelacje należą dziś do 88 znanych nam gwiazdozbiorów:
Feniks IndianinKameleon MuchaPaw Ptak RajskiRyba Latająca Trójkąt Południowy Tukan Wąż WodnyZłota Ryba Żuraw
Odkrycia Keysera i de Houtmana zostały opublikowane przez Petrusa Planciusa w końcu 1598. Kartograf Jodocus Hondius umieścił nowe konstelacje na swoim globusie nieba w 1600. Nowe gwiazdozbiory zostały szerzej zaakceptowane, gdy niemiecki astronom Jan Bayer opisał je w swoim dziele Uranometria z 1603, które stało się w owym czasie najważniejszym atlasem nieba.