Wojciech Blaszyński (ur. 6 kwietnia 1806 w Chochołowie, zm. 11 sierpnia 1866 w Chochołowie) – polski duchowny katolicki, kaznodzieja, spowiednik, proboszcz w Sidzinie. Prekursor ewangelizacji poprzez osoby świeckie, budowniczy kościoła w Chochołowie.
Życiorys Dzieciństwo i nauka Jego rodzicami byli Józef Blaszyński i Rozalia z Knapczyków. Urodził się w typowej chłopskiej rodzinie jako drugie dziecko. Miał starszego brata Tomasza oraz młodszego Macieja, który zmarł w dzieciństwie. Od najmłodszych lat pomagał rodzicom na gospodarstwie. W okresie zimowym, wolnym od prac rolniczych, młody Blaszyński odwiedzał miejscowego organistę, który też był nauczycielem. Tam nauczył się czytać i pisać. W 1820 r. po długich namowach dostał pozwolenie od ojca na kontynuowanie nauki w słowackiej Trzcianie, gdzie franciszkanie uczyli bezpłatnie łaciny.