Po ukończeniu dwuletniego kursu łaciny i początków filozofii udał się do Oradea, by tam kontynuować naukę. Utrzymywał się z korepetycji i jałmużny jaką otrzymywali studenci od bogatych mieszkańców miasta. Postanowił zostać lekarzem. W 1827 r. zdał maturę. Przez kolejne dwa lata studiował filozofię. W roku 1829 wrócił do rodzinnego domu w Chochołowie. Po 9 latach nieobecności nie został rozpoznany przez własnych rodziców. Skłoniło go to do głębszego zastanowienia się nad sensem swojego życia, co zaowocowało u niego chęcią zostania kapłanem.
Kapłaństwo W 1829 r. został przyjęty do seminarium duchowego we Lwowie. Trzy lata teologii skończył z wynikiem bardzo dobrym, a czwarty rok z wynikiem celującym. Wraz z 17 kolegami został wyświęcony w roku 1833 przez tarnowskiego biskupa Franciszka Pisztka. Tuż przed wyświęceniem umarła jego matka Rozalia. Pierwszą parafią księdza Blaszyńskiego był Maków Podhalański. W 1836 r. został przeniesiony do Sidziny, pobliskiej wsi, która wtedy należała do makowskiej parafii. W 1838 r. Sidzina stała się samodzielną parafią. Pierwszym proboszczem w Sidzinie został Wawrzyniec Stramski. Blaszyński dalej pozostał wikariuszem.