Dowództwo 7 Łużyckiej Dywizji Piechoty – Bytom 33 Nyski pułk piechoty – Nysa 35 pułk piechoty – Tarnowskie Góry 37 pułk piechoty – Chorzów 38 Łużycki pułk artylerii lekkiej – Koźle 10 dywizjon artylerii przeciwpancernej – Tarnowskie Góry 18 batalion saperów – Bytom 27 kompania łączności – Bytom W 1951 przeniesiono dywizję na etaty dywizji piechoty typu B "konna mała".
Rozporządzeniem nr 0026/Org. Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 września 1956 7 Łużycka Dywizja Piechoty została przeformowana na 2 Warszawską Dywizję Zmechanizowaną. Sztab dywizji stacjonował w Nysie.
Żołnierze dywizji Dowódcy dywizji płk Stiepan Pietrowski (25 VIII – 13 IX 1944) płk Iosif Mieldier (13 września – 15 października 1944; w polskich źródłach także jako Józef Melder) płk Mikołaj Prus-Więckowski (15 X 1944 – 01 VI 1945) płk Paweł Jaroszenko (01 VI 1945 – 01 IV 1946) gen. bryg. Włodzimierz Kierp (01 IV – 15 VII 1946) płk Stefan Szlaszewski (15 VII 1946 – 01 II 1947) płk dypl. Jan Kobylański (01 II 1947 – 30 VI 1947) gen. bryg. Marian Turkowski (14 VII 1947 – 10 IX 1948) ppłk Piotr Grabowski (1948 – 1950) ppłk dypl.