Cabani/czabanowie byli pasterzami, którzy pilnowali trzody potrzebnej do wyżywienia ordy mongolskiej. Gdy w grudniu 1241 roku zmarł wielki chan Ugedej, co skłoniło Batu-chana do odwrotu i wojska wycofały się z Polski, część pasterzy pozostała na ziemiach podbijanych. Z czasem zostali właścicielami stad bydła. Część z nich osiedliła się właśnie w Chrzanowie i przyjęła polskie nazwiska.
Żartobliwie, chrzanowianie to koczownicy w daleki sposób wywodzący się ze stepów Azji średniej.
Ze społeczności czabanów wywodzą się znane chrzanowskie rody, m.in. Balisiowie, Bulińscy, Dulowscy, Oczkowscy, Palkowie, Wartalscy.
Obecnie cabanami nazywa się często humorystycznie wszystkich mieszkańców Chrzanowa, a za najbardziej znaną regionalną potrawę uchodzą ziemniaki po cabańskuPor. reportaż z kiermaszu II Małopolskiego Festiwalu Smaku..
Zobacz też baca
Przypisy
Bibliografia Słowar’ czabanskich słow, wydawnictwo Osnowa, maj 1862, s. 30–39. Piesnia, wydawnictwo Kijewskaja starina, 1883, t. IV, s. 907–908. Słownik encyklopedyczny Brockhausa i Efrona. Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wiedza Powszechna, 1970, hasło czaban. Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, Wiedza Powszechna, 1972, hasło caban.
Kategoria:Etnografia Rumunii Kategoria:Karpaty Kategoria:Wołosi Kategoria:Polscy Tatarzy