Kluk, opisując zwierzęta domowe i dzikie (rok 1779), powiada, że „są u nas dwojakie owce, pospolite i cabanki, ostatnie nieco są większe i dłuższą i lepszą wełnę mają”.
W Rumunii gwiazdozbiór Lutni nazywany jest czabanem z owcami (rum. ciobanul-cu-oile). Wega jest czabanem, a pozostałe cztery gwiazdy owcami. Nazwa ta najczęściej spotykana jest w okolicy Braszowa.
Czabanowie w Chrzanowie i okolicach Według tradycji ustnej od XIII wieku Chrzanów i okoliczne miejscowości (np. ŻarkiWiesław Konieczny, Libiąskie opowieści i inne.) zamieszkiwała ludność napływowa zajmująca się pasterstwem i hodowlą bydła, nazywana czabanami. Wywodziła ona swoje pochodzenie od pasterzy (czabanów), którzy przybyli na ziemie Małopolski wraz z najazdem Mongołów w 1241 roku. Społeczność ta z czasem przyjęła osiadły tryb życia i zasymilowała się z Polakami. Zachowała jednak do XX wieku pewne tradycje i utrzymywała własną odrębność kulturową. Samo słowo „caban”, czy też „czaban” pochodzi od koczowników-pasterzy z Kazachstanu, Kirgizji, Mongolii. Czaban, czy też caban nadal funkcjonuje w tych krajach i określa wolnego pasterza, pasterza-koczownika.