Historia Pierwsze wzmianki o ulicy, jako drodze łączącej Przedmieście Oławskie, zwane wówczas Przedmieściem przy św. Maurycym, ze szlakami komunikacyjnymi prowadzącymi na południe, pochodzą z roku 1370. Ulica nazywana była wtedy platea patibuli co po łacinie oznaczało „ulica Szubieniczna”, gdyż na końcu ulicy, w pobliżu skrzyżowania z platea gallica, czyli obecną ul. gen. Romualda Traugutta, stała jedna z czterech udokumentowanych historycznie we Wrocławiu szubienic. Inne źródło – księga ławnicza parafii św. Maurycego z grudnia roku 1697 – nazywa ulicę Galgengasse, co w języku niemieckim również znaczy to samo.
W pobliżu skrzyżowania z ul. gen. Romualda Traugutta w roku 1712 rozpoczęto budowę istniejącego do dziś szpitala bonifratrów. Poza szpitalem na Galgengasse nie było prawdopodobnie żadnych innych budynków tylko pola uprawne i ogrody. Ulica stanowiła także do roku 1810, do czasu sekularyzacji dóbr kościelnych, granicę pomiędzy jurydykami kapituły katedralnej – na zachód od ulicy, a jurydykami biskupa wrocławskiego – na wschód. W roku 1840 w wyniku budowy linii kolejowej Wrocław – Oława ulica została odcięta od Przedmieścia Strzelińskiego. Po usunięciu szubienicy dnia 8 lipca 1842 r. nazwa ulicy uległa zmianie na Brüderstraße (pol. ulica Bracka) na cześć zakonu bonifratrów.