4 lipca ruszyła wielka kontrofensywa Armii Czerwonej. W tym dniu pułk bronił się w rejonie Dregucze – Jelnia. Na pozycje zajmowane przez II i III batalion wyszło natarcie dwóch dywizji 4 Armii gen. Iwana Siergiejewa. Strzelcy polscy skutecznie opóźniali rozwijanie się sił nieprzyjaciela. W ciągu 16 godzin oba bataliony przeprowadziły 17 kontrataków. Dopiero groźba obejścia skrzydła przez kawalerię Gaj-Chana zmusiła piechotę do odwrotu. W ciągu tygodnia odwrót momentami przybierał charakter ucieczki. Bataliony I i III odchodziły na Nowe Święciany – Wilno – Grodno, zaś II batalion cofał się na Oszmianę – Lidę – Skidel – Indurę i dołączył do pułku dopiero w Ciasnem. Nie udało się powstrzymać bolszewickich oddziałów na linii Bugu oraz Niemna. Po starciach pod Wasilkowem 33 pp stawiał opór pod Wyszonkami i przez 3 dni na rubieży Małkinia − Kańkowo. Po walkach nad Bugiem pułk wycofywał się w kierunku Warszawy. W Łomży, na bazie batalionu zapasowego, sformowany został 233 pułk piechoty. Jego dowódcą został ozdrowieniec – Rowiński.
Obrona pod Warszawą;