W grudniu 1919 batalion zapasowy pułku stacjonował w Mińsku.
We wrześniu 1921 miński pułk strzelców Wojska Litwy Środkowej został przemianowany na 86 pułk piechoty.
Pułk w walce o granice Walki o kresy północno-wschodnie 5 stycznia bolszewicy 1919 zdobyli Wilno. 11 lutego pierwsze, nie w pełni jeszcze gotowe, oddziały Dywizji Litewsko-Białoruskiej przetransportowano koleją do Wołkowyska. Miały one za zadanie powstrzymanie bolszewickich oddziałów i niedopuszczenie do zajęcia przez nie ziem opuszczanych przez niemieckie wojska Ober-Ostu. Sformowany już I batalion mińskiego pułku strzelców przeszedł do obrony linii Zalewianki między folwarkiem Żemo a Podbłociem. Na tych pozycjach pozostawał do końca miesiąca prowadząc intensywne rozpoznanie w kierunku Słonima.
W pierwszych dniach marca Polacy przystąpili do działań ofensywnych w kierunku na Słonim. I batalion mińskiego pułku strzelców, wsparty plutonem 8 pułku artylerii polowej i plutonem 10 pułku ułanów, walczył z III Brygadą bolszewickiej Zachodniej Dywizji Strzelców. Dzięki odważnie prowadzonemu szturmowi i manewrowi oskrzydlającemu, przełamał znajdujące się pod Słoniem pozycje obronne bolszewików i ścigając nieprzyjaciela, zajął miasto. Tu do pułku dołączyła 5 kompania strzelecka i 2 kompania karabinów maszynowych.