Moshoeshoe I także Mshweshwe, Moszesz właśc. Lepoqo (ur. ok. 1786, zm. 11 marca 1870 w Thaba Bosiu, Basuto) – wódz i twórca państwa ludu Soto – Basuto – w południowej Afryce. Walczył z Brytyjczykami i Burami, w obliczu zagrożenia przez Burów, oddał państwo pod opiekę Wielkiej Brytanii, która zaanektowała Basuto w 1868 roku i przekształciła w protektorat.
Życiorys Moshoeshoe I urodził się ok. 1786 roku w okolicach Menkhoaneng w północnej części dzisiejszego Lesotho. Był synem Mokhachane, jednego z klanowych wodzów Mokateli (klan Koena). Przy urodzeniu nadano mu imię Lepoqo (dosł. „spór”), a po rytualnym obrzezaniu nazywano Letlamą (dosł. „ten, który jednoczy”). W młodości zdobył sławę skutecznego przywódcy grup uprowadzających stada bydła. Wówczas przyjął imię Moshoeshoe, pochodzące od dźwięku powstającego podczas golenia nożem i symbolizujące biegłość Moshoeshoe w goleniu.