W czasie mfekane (także lifaqane) – okresie niepokojów społecznych i politycznych na płaskowyżu Wysoki Weld w latach 20. i 30. XIX w. wywołanych m.in. trwającą od 1790 roku suszą i przyjazdem białych osadników – Moshoeshoe skonsolidował władzę i zjednoczył swoich zwolenników, z którymi osiedlił się w pobliżu góry Butha-Buthe. Była to po części odpowiedź na atak członków ludu Amangwane pod przywództwem wodza Matiwanego, w wyniku którego grupa Moshoeshoe straciła 2000 sztuk bydła. By utrzymać pokój, Moshoeshoe zapłacił Matiwanemu trybut. Osiedlenie koło Butha-Buthe spowodowane było również chęcią ucieczki przed powtarzającymi się najazdami członków ludu Batlokwa pod przywództwem wodza Sekonyela. W 1824 roku, po trudnej obronie przed atakującymi Batlokwa, Moshoeshoe opuścił swoją siedzibę i przeniósł się wraz z ludźmi na południe na płaskowyż nazwany później Thaba Bosiu (z sotho „Góra Nocy”). Płaskowyż o powierzchni ok. 7 km², był dogodnym miejscem do schronienia się, z uwagi na jego strome, niemal pionowe, zbocza, jedyne sześć ścieżek prowadzących na szczyt i obecność ośmiu źródeł wody pitnej na szczycie. Pomimo wielokrotnych ataków, płaskowyż nigdy nie został zdobyty.