thumb|Złoty stater Antiocha I Sotera. Na awersie głowa Antiocha w diademie zwrócona w prawo. Na rewersie nagi Apollo zwrócony w lewo, siedzi na omfalosie, podpiera się łukiem i trzyma dwie strzały. Grecka legenda BAΣIΛEΩΣ ANTIOXOY (król Antioch). W lewym polu znajduje się monogram Δ oznaczający Ajchanom Antioch I Soter (ur. ok. 324 p.n.e., zm. 262 p.n.e. lub 1 lub 2 czerwca 261 p.n.e.) – drugi król z dynastii Seleucydów, panujący wspólnie ze swoim ojcem Seleukosem od ok. 292 p.n.e., zaś samodzielnie od 281 p.n.e. aż do śmierci. Swój przydomek „Soter” (gr. „Zbawca”) otrzymał od miast greckich w Jonii po zwycięstwie nad celtyckimi Galatami, którzy wtargnęli do Azji Mniejszej.
U boku ojca Był synem Seleukosa i jego sogdiańskiej żony Apame, córki Spitamanesa. W roku 301 p.n.e. młody Antioch brał udział w tzw. „Bitwie królów” pod Ipsos, dowodząc kawalerią, która została rozproszona po potężnym ataku Demetriusza Poliorketesa. W 294 lub 292 p.n.e., gdy został przez Seleukosa mianowany współrządcą imperium i zarządcą wschodnich prowincji, poślubił (za zgodą ojca) swoją macochę Stratonikę – córkę Demetriusza Poliorketesa.