Lata powojenne Po wojnie oddziały dywizji zostały włączone w skład 2 Armii WP, pełniły służbę graniczną nad Nysą Łużycką, uczestniczyły w akcjach rolnych, organizowały akcję wysiedleńczą osób narodowości niemieckiej i akcję osadnictwa wojskowego. Saperzy uczestniczyli w rozminowywaniu kraju. Siedziba dowództwa i sztabu w 1945 znajdowała się najpierw w Sommerfeld, a następnie w Żarach.
Przegrupowanie nad granicę zachodnią Pod koniec maja 1945 dywizja marszem pieszym przegrupowała się na granicę zachodnią. Marszruta wiodła przez Łódź, Kalisz, Jarocin, Kościan, Wolsztyn, Świebodzin, Słubice, Frankfurt nad Odrą. Jednostki artyleryjskie, 33 pal i 14 dappanc oraz kompania karabinów maszynowych plot, trasę do nowego miejsca stacjonowania odbyły transportem kolejowym po trasie: Konstantynów – Gubin. Na miejsce postoju sztabu dywizji wyznaczono Lubsko. 12 czerwca 1945 dywizja zluzowała oddziały 8 Dywizji Piechoty i zajęła strefę pograniczną wzdłuż wschodniego brzegu Nysy Łużyckiej na linii miejscowości: Ratzdorf – Gubin – Forst – Klein – Bademeusel – Badmuskau z zadaniem ochrony nowo wytyczonej polskiej granicy zachodniej.