Do służby granicznej przystąpiły w następującym ugrupowaniu: Sztab dywizji i jednostki dywizyjne rozmieszczone w Lubsku. 38 pułk piechoty – od ujścia Nysy do Odry do Polanowic – (sztab w Komorowie) 40 pułk piechoty – od Sadzarzewic do Zasiek – (sztab w Brodach) 42 pułk piechoty – od Zasiek do Mużakowa – (sztab w Tuplicach) 33 pułk artylerii lekkiej i 14 dywizjon artylerii przeciwpancernej zakwaterowane były w Komorowie (Gubinie).
Demobilizacja Zgodnie z rozkazem organizacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 0305/Org. z 10 listopada 1945 dywizja przeszła na etaty pokojowe. Zgodnie zaś z Rozkazem Dowódcy 11 DP nr 119 z 9 listopada 1945 w jednostkach dywizji przeprowadzono demobilizację. Zgodnie z Rozkazem NDWP nr 046 z 27 lutego 1946, przeprowadzono ponowną zmianę etatu. Dywizja liczyła wtedy ok. 4000 żołnierzy. W październiku 1946 dywizję zaliczono do kategorii „C” i ponownie zmniejszono jej składy osobowe.