Henryk V von PlauenDla odróżnienia od Henryka Reuss von Plauen, określa się go jako Henryk (starszy) von Plauen lub Henryk V von Plauen. zob. Piotr Gotówko, Rotacje osobowe w Zakonie Krzyżackim w Prusach, Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 3 (322) 2023, s. 463–502 (niem. Heinrich der Ältere von Plauen, ur. 1370 w Turyngii, zm. 1429 w LochstedtZamek w Lochstedt, obecnie osiedle Pawłowo w granicach administracyjnych miasta Bałtyjska w obwodzie królewieckim. )– dwudziesty siódmy wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1410–1413Kazimierz Lepszy, Słownik biograficzny historii powszechnej do XVII stulecia. Wiedza Powszechna Warszawa 1968, s.367..
Życiorys Pochodził ze znanego rodu rycerskiego wywodzącego się z Plauen, zasłużonego dla zakonu krzyżackiego. Do Prus przybył ok. 1390 w charakterze gościa zakonu, później został jego pełnoprawnym członkiem.
Początkowo nie pełnił żadnych ważniejszych urzędów i dopiero w 1402 mianowano go komturem Nieszawy. W 1407 został komturem Świecia. W czasie wojny polsko-krzyżackiej 1409–1411, 27 sierpnia 1409 w czasie wypadu polskiej załogi zamku w Bydgoszczy pod Świecie Plauen dostał się do niewoli. Wkrótce potem dążące pod Bydgoszcz oddziały krzyżackie uwolniły komtura, a tamtejszy zamek obległy i zdobyły.