Historia Od czasów najdawniejszych do I wojny światowej U schyłku epoki kamienia (ok. 2900–2300 lat p.n.e.) tereny Sieklówki Dolnej zamieszkiwała pasterska ludność kultury ceramiki sznurkowej, co potwierdzają badania archeologiczne przeprowadzone przez krakowskich archeologów.
Według jednej z hipotez, na terenie miejscowości osiedlił się w VI wieku SiekluchPiekosiński Fr., Rycerstwo małopolskie w dobie piastowej, Kraków 1901, s. XXXIV (zapis „Siekluch”); „(...) w rejonie środkowej Wisłoki osiedliło się wielu Lechitów, którzy zaczęli tworzyć bardziej zorganizowane osady...” pochodzący ze szczepu lechickiego. Wyjaśniałoby to genezę nazwy wsi (wskazuje się także na związek z wyrazem siekluka – nazwa ryb i imieniem osobowym Siekluk, znanym w XV wieku).
Sieklówka, która swe powstanie zawdzięcza benedyktynom tynieckim, występuje po raz pierwszy w dokumentach z 1474 roku, kiedy to król Kazimierz IV Jagiellończyk przeniósł wieś wraz z Sowiną, których właścicielem był rycerz Jakub SiekluckiMatricularum Regni Poloniae Summaria, t. 1, s. 59, nr 1163;