Räikkönen oddał nagrodę za pierwsze miejsce podczas następnej eliminacji.
Podczas Grand Prix San Marino do walki o tytuł przyłączył się Michael Schumacher, który wyprzedził Räikkönena na mecie o niespełna 1,8 sekundy. Niemiec wygrał także kolejne dwa wyścigi. Räikkönen zakończył wyścig, o Grand Prix Hiszpanii już na pierwszym okrążeniu, a w Austrii był ponownie drugi. Drugą lokatę zajął także podczas Grand Prix Monako, gdzie przegrał z późniejszym partnerem z McLarena – Juanem Pablo Montoyą.
W dalszej części sezonu z powodu awarii silnika nie ukończył wyścigu o Grand Prix Europy (w kwalifikacjach podczas tego Grand Prix po raz pierwszy w karierze uzyskał pole position), a podczas Grand Prix Niemiec miał wypadek. Podczas Grand Prix Węgier był drugi za Fernando Alonso i przed Juanem Pablo Montoyą, zaś Michael Schumacher zajął dopiero ósme miejsce przez co Räikkönen był po tym wyścigu trzeci w klasyfikacji mistrzostw ze stratą dwóch punktów do Schumachera i jednego do drugiego w klasyfikacji Montoyi. Jednak Niemiec wygrał dwa kolejne wyścigi Grand Prix Włoch i Grand Prix Stanów Zjednoczonych, a Räikkönen zajął w tych wyścigach odpowiednio 4. i 2. miejsce.