Wincenty Budzyński (ur. w 1815 na Wołyniu, zm. 5 maja 1866 w Paryżu) – polski pisarz i działacz polityczny. Był jednym z pierwszych znanych polskich szachistów, odnoszących sukcesy w słynnej paryskiej „Café de la Régence”.
Życiorys Pochodził z wołyńskiej rodziny ziemiańskiej herbu Dąbrowa, był synem Ignacego i Kunegundy z Ilińskich, a młodszym bratem Michała, w przyszłości również zaangażowanego w działalność patriotyczną. Wincenty Budzyński uczęszczał do szkoły ojców bazylianów w Lubarze. Podczas powstania listopadowego zaciągnął się razem z bratem do jazdy wołyńskiej Karola Różyckiego; mimo młodego wieku rychło awansowany na podporucznika, wyróżniał się odwagą w bitwach, m.in. pod Wolą Solecką w sierpniu 1831 razem z zaledwie sześcioma podkomendnymi zaatakował oddział kozacki. Odniósł w tej potyczce ciężkie rany i w czasie szpitalnej rekonwalescencji został odznaczony krzyżem za odwagę.
Kontynuował leczenie po złożeniu broni przez oddział Różyckiego;