Już od 8 marca 1916 roku Barker rozpoczął loty bojowe jako obserwator stażysta w 9 dywizjonie, na samolocie RAF B.E.2. 2 kwietnia został mianowany obserwatorem, w stopniu podporucznika (2nd Lieutenant), i przeniesiony do 4 dywizjonu prowadzącego rozpoznanie fotograficzne. W czerwcu został lekko ranny pociskiem w nogę. W lipcu został ponownie przeniesiony do 15 dywizjonu zajmującego się głównie korygowaniem ognia artylerii. 21 lipca, wciąż latając jako obserwator na B.E.2, zestrzelił atakujący niemiecki samolot (zidentyfikowany jako Roland C.II), jednakże nie zostało to oficjalnie uznane w braku potwierdzenia. 15 sierpnia, po odparciu ataku myśliwca, Barker został wyróżniony wzmianką w rozkazie (zestrzelenia oficjalnie nie potwierdzono). Ponownie odparł atak dwóch myśliwców we wrześniu, uszkadzając jeden. 15 listopada Barker odkrył niemiecką koncentrację wojsk i naprowadził na nie przez radio ogień artylerii, dzięki czemu powtórnie został wymieniony w rozkazie. 23 listopada zakończył turę bojową i został wycofany do Anglii. 10 stycznia 1917 roku w uznaniu zasług został odznaczony Krzyżem Wojskowym.