W grudniu 1916 roku Barker na swój wniosek został skierowany na kurs pilotażu. Powrócił następnie do swojego dywizjonu, wykonując pierwszy lot bojowy jako pilot 25 lutego 1917 roku. Jego stałym obserwatorem był ppor. Goodfellow. Za wykrycie próby ataku niemieckiego i naprowadzenie na nią ognia artylerii 25 kwietnia załoga została wymieniona w rozkazie armijnym. 28 maja 15 eskadra rozpoczęła przezbrajanie na nowsze samoloty RAF R.E.8, zakończone w lipcu. Barker został w tym czasie dowódcą eskadry C dywizjonu, w stopniu kapitana. 18 lipca został powtórnie odznaczony Krzyżem Wojskowym. W sierpniu został raniony odłamkiem w głowę, ale niegroźnie i zdołał wylądować. Po tym, we wrześniu Barker został wycofany na tyły i skierowany do szkoły lotniczej jako instruktor. Opanował wówczas także pilotaż samolotów myśliwskich, starając się wrócić na front.