Kompozytorzy szkoły mannheimskiej skupiali się głównie na rozwoju muzyki symfonicznej, która była wspierana przez elitarną orkiestrę dworską, uznawaną za czołowy zespół w Europie w tamtych czasach. Ich wkład w nowoczesną fakturę symfoniczną oraz skład orkiestrowy ustanowił fundamenty klasycznego stylu muzycznego. Dodatkowo, wprowadzili czteroczęściowy cykl symfonii (zwykle składający się z allegro, części wolnej, menuetu i finału, często w formie ronda), poszerzając techniki dynamiczne (takie jak crescendo) oraz artykulacyjne (jak legato, staccato, tremolo). Ich działalność wywarła istotny wpływ na kształtowanie się klasycznego stylu w muzyce.
Główną zasługą tych kompozytorów szkoły mannheimskiej było stworzenie nowego typu orkiestry złożonej z kwintetu smyczkowego i podwójnej obsady instrumentów dętych (flety, oboje, klarnety, rogi).
Formy muzyczne Twórcy szkoły mannheimskiej uprawiali głównie muzykę symfoniczną, dysponując nowoczesną 90-osobową orkiestrą dworską.