W ich twórczości dokonała się krystalizacja faktury homofonicznej, która charakteryzowała się dominacją jednej linii melodycznej w oparciu o podstawę basową i wypełnienie harmoniczne, powstała forma 4–częściowej symfonii.
Do specjalności szkoły mannheimskiej należało obfite stosowanie crescenda i zróżnicowań artykulacyjnych (legato, staccato, tremolo).
Na stylu mannheimskim wzorował się w swoich wczesnych symfoniach Wolfgang Amadeus Mozart.
Przypisy
Bibliografia Mannheimska szkoła. Encyklopedia Gutenberga Popularna Encyklopedia Powszechna, tom 10, strona 87
Kategoria:Mannheim Kategoria:Muzyka klasycyzmu Kategoria:Muzyka w Niemczech Kategoria:Style i kierunki muzyczne