Iwan Nikitowicz Kononow, ros. Иван Никитович Кононов (ur. 2 kwietnia 1906) w stanicy Nowonikołajewskaja w Rosji, zm. w 11 września 1967 w Adelajdzie w Australii) – radziecki wojskowy (major), dowódca 102 kozackiego dywizjonu kawalerii, 600 Dońskiego Kozackiego Dywizjonu Kawalerii, 5 pułku kawalerii Kozaków dońskich w 1 Kozackiej Dywizji Kawalerii, 3 brygady pieszej Kozaków dońskich 3 pieszej dywizji w XV Kozackim Korpusie Kawalerii SS, a następnie szef sztabu tego korpusu podczas II wojny światowej.
W 1920 wstąpił do armii bolszewickiej. Służył w 14 dywizji kawalerii 1 Armii Konnej na froncie polskim. W 1922 ukończył szkołę młodszych oficerów przy 14 dywizji kawalerii. Do września 1924 służył w dywizji, po czym został dowódcą pododdziału w 27 pułku kawalerii 5 stawropolskiej dywizji kozackiej. W 1927 ukończył szkołę wojskową, a następnie objął dowództwo szwadronu 27 pułku kawalerii. W latach 1930–1932 brał udział w zwalczaniu chłopskich buntów na północnym Kaukazie. Od stycznia 1932 zajmował funkcję komisarza politycznego w 30 saratowskim pułku kawalerii. Jednocześnie od 1933 był sekretarzem pułkowego biura partyjnego. W lipcu 1934 został zastępcą szefa sztabu 28 tamańskiego pułku kawalerii, a w 1936 r. – p.o. szefa sztabu tego pułku. W 1938 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego, dostając stopień majora.