Od września tego roku był szefem oddziału operacyjnego sztabu II korpusu kawalerii w Kijowie. Brał udział we wrześniu 1939 w ataku na Polskę, a następnie na przełomie 1939/1940 w wojnie zimowej z Finlandią. Za zasługi odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. 15 sierpnia 1940 objął dowództwo pułku strzeleckiego 155 dywizji strzeleckiej.
Po wybuchu wojny z Niemcami przeszedł 22 sierpnia 1941 na czele części pułku na stronę niemiecką, zapowiadając prowadzenie walki z władzą sowiecką. W październiku tego roku sformował kolaboracyjny ochotniczy kozacki szwadron kawalerii przy sztabie dowodzącego rejonem tyłowym Grupy Armii "Środek". Ponad 1-tysięczny ochotniczy kozacki oddział kawalerii, składający się z czterech szwadronów kawalerii, plutonu artylerii konnej i plutonu działek przeciwpancernych prowadził w składzie niemieckiej 88 Dywizji Piechoty działania antypartyzanckie na obszarze okupowanej Białorusi w rejonie Wiaźmy, Połocka i Wielkich Łuków. Kozacy niszczyli leśne bazy partyzantów.