Początkowo order podzielony był na trzy stopnie. Po rozwiązaniu unii ze Szwecją order został ponownie zatwierdzony 9 czerwca 1906 roku przez nowego króla Haakona VII z prusko-duńskiej dynastii Lykkeborg (von Glücksburg). W 1928 roku nadano mu nowe statuty i wprowadzono podział 2. stopnia na komandorów z gwiazdą i komandorów oraz 3. stopnia na kawalerów I i II Klasy (czyli przystosowano go do znanego pięcioklasowego schematu Legii Honorowej).
Po śmierci odznaczonego oznakę orderową należy zwrócić do kapituły (co nie obowiązuje orderów nadanych z diamentami), w związku z czym obecny model bardzo rzadko pojawia się na rynku numizmatycznym; czasami pojawia się model sprzed 1906 roku z monogramem „O I”.
Z wyjątkiem cudzoziemskich głów państwa order nadaje się od 1985 roku tylko obywatelom norweskim. Cudzoziemcy otrzymują obecnie ustanowiony w tym roku Norweski Order Zasługi.
Z Orderem św. Olafa powiązany jest Medal św. Olafa.
Od momentu powstania do 2010 nadanych zostało łącznie niemal 20 tys. orderów wszystkich klas i stopni, z czego ponad połowa to Kawalerowie I Klasy.