Przedstawione ostatnio (przez M. Karplukównę) wnioski, płynące z badań porównawczych nad językiem i stylem zbioru wykazały istotne podobieństwo zachodzące pomiędzy kazaniem I i III, w odróżnieniu od kazania II. Np. w kazaniach I i III pojawia się forma krom, w kazaniu II jest ona nieobecna; w kazaniu II występują: hiperpoprawne ja- (np. Jawa zamiast Jewa), słowa wielki, iże, aże, rodzący.
Analizie nauki oraz poszczególnych, wspierających ją argumentów zostały w całości poświęcone kazania I i II. Każde z nich omawia jednak ów problem nieco inaczej. Zachowując podobną strukturę kompozycyjną (temat – divisio: rozłożenie materii na ponumerowane kwestie i pytania, po których następują ujęte w ciąg liczbowy odpowiedzi, np. wywod pierwszy, wywod wtory, wywod trzeci, wywod czwarty itd. – modlitewne zakończenie), i posługując się obficie materiałem erudycyjnym w postaci nader licznych odwołań do autorytetów kościelnych – stosują, jak to już wcześniej podkreślono, zespół odmiennych środków stylistyczno-językowych.