W 1901 Taubenhaus opuścił Warszawę i powrócił do Francji. Przez pewien czas przebywał w Marsylii jako trener szachowy. Zajmował się szachową publicystyką, ogłosił m.in. Traité du Jeu d’Échecs w 1910. Kontynuował też swoje występy w „Café de la Régence”, gdzie już wcześniej kilkakrotnie zajmował czołowe lokaty w mistrzostwach klubowych (w 1887 wygrał, w 1890 był drugi za ). W 1901 w turnieju „Café de la Régence” Taubenhaus zajął III miejsce, za Stanisławem Sittenfeldem i Adolfem Albinem; w 1902 w jednej imprezie klubowej był drugi za Dawidem Janowskim, a w drugiej z Janowskim podzielił I-II miejsce. Z Albinem, Sittenfeldem i Janowskim rozegrał w Paryżu kilka meczów; w 1901 pokonał Albina, natomiast w trzech meczach z Janowskim w latach 1903-1905 zdołał wygrać trzy partie i zremisować sześć, przegrał zaś dwanaście partii. W 1911 pokonał w niewielkim meczu Richarda Teichmanna.
W 1903 wystąpił w dużym turnieju w Monte Carlo, gdzie uplasował się na X-XI miejscu; pokonał m.in. drugiego w końcowej klasyfikacji Gézę Maróczy'ego. Brał udział jeszcze w kilku turniejach międzynarodowych, po raz ostatni w 1914 we wszechrosyjskim turnieju mistrzów w Petersburgu, gdzie zajął XV miejsce;