Jesienią 1899 wziął udział w pierwszym turnieju handicapowym (uwzględniającym klasę szachistów) Towarzystwa; zaliczony wraz z Szymonem Winawerem do kategorii najwyższej, pokonał swojego najważniejszego rywala na otwarcie turnieju, ale po kilku porażkach z innymi przeciwnikami w dalszych rundach ostatecznie uplasował się na II pozycji za Winawerem. Wyprzedził kilku znanych warszawskich graczy, m.in. Jana Kopczyńskiego, Aleksandra Flamberga, Kazimierza Miłkowskiego.

W czasie pobytu w Warszawie Taubenhaus redagował kąciki szachowe kilku pism. Od kwietnia 1897 współpracował z „Tygodnikiem Ilustrowanym”, później kierował rubryką szachową „Kuriera Warszawskiego”, a w latach 1898–1899 był związany z „Tygodnikiem Szachowym”. Ponadto udzielał się w partiach towarzyskich w kawiarniach Nowickiego i Pągowskiego, zarówno jako gracz, jak i komentator. Zachowały się zapisy pojedynków Taubenhausa m.in. z Salomonem Langlebenem (1897, dwie wygrane Taubenhaua) i z Kazimierzem Weydlichem (1899, dwie wygrane Weydlicha).