W Polsce pokrywy lessowe o największej powierzchni, zwartości płatów i miąższości (do 30 metrów) występują na Grzędzie HorodelskiejDolecki, L., 2002: Podstawowe profile lessów neoplejstoceńskich Grzędy Horodelskiej i ich interpretacja litologiczno-stratygraficzna (Main profiles of the Neopleistocene loesses on the Horodło Plateau-Ridge and their lithological-stratigraphical interpretation). Wydawnictwo UMCS, Lublin (in Polish, with English abstract). i SokalskiejBuraczyński J., Wojtanowicz J., 1975: Nowe profile lessowe Grzędy Sokalskiej. Annales UMCS, sec. B, 28; 1–37. (Wyżyna Wołyńska). W skali całego świata polskie płaty lessów są względnie mało miąższe.
Czas akumulacji lessu Lessy powszechnie są kojarzone z plejstoceńskimi osadami peryglacjalnymi. Takiego właśnie wieku są pokrywy lessowe akumulowane wyłącznie w piętrach zimnych zlodowaceń plejstoceńskich (tzw. glacjały) w strefie szerokiego przedpola lądolodów kontynentalnych. W okresach ociepleń (interstadiały) tworzenie się pokryw lessowych ustawało, względnie akumulacja była minimalna.