wraz z dywizją gen. Massény rozbił część wojsk Lusignana biorąc do niewoli 3000 Austriaków.
W odwrocie na północ Alvinczy próbował jeszcze 15 stycznia oporu pod La Coroną, ale ponownie pobity, wycofał się ostatecznie. Generał Provera, który dotarł pod Mantuę, został tam otoczony i 16 stycznia skapitulowałZygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, dz. cyt., s. 364..
Następstwa W bitwie zginęło 14 tysięcy AustriakówWedług innych danych straty austriackie wyniosły ok. 6 tys. zabitych i rannych oraz 16 tysięcy jeńców (Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, dz. cyt., s. 364). i około 5 tys. Francuzów. Klęska spowodowała odwrót sił austriackich, umożliwiając zdobycie Mantui 2 lutego 1797 oraz ostateczne opanowanie niziny Padu przez wojska Bonapartego.
Dla upamiętnienia zwycięstwa jednej z centralnych ulic Paryża nadano nazwę rue de Rivoli. Generał Masséna uhonorowany został później (1807) przez Napoleona tytułem księcia Rivoli.
Bitwa ta jest wymieniona na Łuku Triumfalnym w Paryżu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Martin Boycott-Brown, Martin: The Road to Rivoli. London: Cassell, 2002, David Chandler: Dictionary of the Napoleonic Wars. London: Macmillan, 1979 Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Alma-Press, 2004,
Bitwa pod Rivoli Kategoria:Bitwy I koalicji antyfrancuskiej Kategoria:Bitwy w 1797 Kategoria:Bitwy w historii Austrii Kategoria:Bitwy zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu