Połubińscy (hist pol. Połubeńscy) herbu własnego (Połubiński lub Jastrzębiec odm.) – polski ród książęcy (kniaziowski) pochodzenia wielkolitewskiego. Ród ten prawdopodobnie pochodził od Andrzeja Olgierdowicza, potomka dynastii Giedyminowiczów, poprzez ród Olgierdowiczów. Pierwszym znanym członkiem rodziny jest książę .
Przedstawiciele rozrodzonego i zubożałego rodu Połubińskich nadal żyją. W Polsce osób noszących to nazwisko odnotowano 421 w 1992 r., a 465 w l. 2014–2021, z czego część związana jest jednak etymologicznie z kaszubsko-kociewską wsią Pałubin.
Etymologia nazwiska Nazwisko rodu Połubińskich ma charakter odmiejscowy, a dokładniej pochodzi od nazwy wsi Połubniki pod Lidą, najprawdopodobniej wcześniej zwanego Połubeńsk, albo od wsi Poliubicze (Połubica) w dawnym powiecie brzeskim, które jednak według źródeł zostało nadane dopiero w 1503 roku księciu . Niemniej według opinii Józefa Wolffa miejscowość ta mogła być w posiadaniu jego przodków jeszcze przed wspomnianym nadaniem.
Początkowo używali nazwiska w formie Połubeński, jednakże z biegiem czasu zostało ono przez nich spolszczone na dziś znane Połubiński.