Stanisław Jelitko z Mokrska herbu Jelita (zm. między 1371-18 stycznia 1375) – podczaszy krakowski, kasztelan żarnowski, kasztelan małogoski, starosta kaliski, dziedzic Mokrskasiedziba Mokrskich znajdowała się wówczas w Mokrsku Górnym oraz rozległego kompleksu dóbr na pograniczu ziemi krakowskiej i sandomierskiej.
Rodzina Należał do polskiego rodu rycerskiego zwanego Jelitczykami (Jelitami) lub NagodzicamiJan Długosz w Liber Beneficiorum wspomina, że Jelitczykowie mieli na ziemi krakowskiej dwadzieścia siedem wiosek, głównie nad górną Nidą i nad średnią Nidzicą. Nad Nidą między Chęcinami a Jędrzejowem leży Mokrsko. Najstarszą posiadłością w ręku Nagodziców była wieś Węgleszyn. Był synem Tomisława Mokrskiego, wojewody krakowskiego i sandomierskiego oraz Elżbiety, córki Stanisława Szyrzyka. Jego stryjem był kasztelan sandomierski Piotr z Mokrska zwany Jelito, a wujami byli Piotr z Fałkowa zwany Szyrzykiem – biskup krakowski i Jakub – kanonik krakowski. Jego rodzonym bratem był Tomisław z Mokrska, podkanclerzy dworu, zaś braćmi stryjecznymi byli: Florian Mokrski – kanclerz łęczycki i biskup krakowski;